De (hele natte) 3D Ronde Achilles Alkmaar 5 oktober 2008

Wat een dag!!!! Wat een water!!!!!!
De goden waren ons die dag niet goedgezind!
Het KNMI voorspelde regen, maar zoveel???
Het was ongehoord, volgens het KNMI viel er in de regio Alkmaar 76 mm!
En dat viel in 24 uur, dat is meer dan normaal gesproken er in de hele maand oktober valt.
 Nou, dat hebben we geweten!

De zaterdag ervoor is het opbouwteam het veld ingegaan om de geplande baan te voorzien van plokken, en ja,,,,,, toen was het (nog) droog!
Het parcours, uitgedacht door Jan en Frank, was ook dit jaar weer aan de noordzijde van het Geestmerambacht.
Het was, mede door het weer, wat moeilijker als het afgelopen jaar, maar toch voor eenieder goed te doen.
Zondagmorgen om kwart voor zeven ging het opbouwteam naar het Geestmerambacht om de doelen te plaatsen. Het spoelde van de regen!

 Om zeven uur kwam de eerste schutter binnen en die werd verwelkomt door de bardames,
Renée en Joan met een heerlijk kopje koffie of thee.
Langzaam druppelde de schutters binnen en bij het afhalen van de scorekaarten en verder noodzakelijke  informatie werd al duidelijk dat diverse schutters verstek lieten gaan, met als gevolg dat er net ruim 150 schutters zijn begonnen aan de 3-D ronde.
Ik zeg bewust begonnen omdat er een aantal vanwege de regen de eindstreep niet hebben gehaald!

Om negen uur vertrokken de schutters naar het Geestmerambacht, waar ze werden opgevangen door de wedstrijdleider Frank Rose.
Frank vertelde nogmaals de regels voor vandaag, denk erom we zijn te gast in het recreatiegebied, dus maak geen rommel en denk aan de veiligheid.

Ondertussen was het opgehouden met regenen, het was begonnen met plenzen!

Na de informatie van wedstrijdleider werden de groepen schutters door de begeleiders naar de diverse startpunten gebracht.
De meeste schutters waren voorzien van paraplu’s, hoeden, petten, regenpakken en laarzen.
Ondertussen kwam het met bakken uit de hemel en de wind liet zich ook niet ombetuigd.
Dit veroorzaakte dat verschillende schutters al om half elf het besluit namen om maar te stoppen!
Jammer, maar erg begrijpelijk. Ook bleek dat heel veel schutters, ondanks de voorzieningen, (heel erg) nat werden. Ik zag ook nog een iets ouder paar lopen dat geen regenkleding aan had, de dame in kwestie was doornat, ze liep op gewone en dus natte schoenen.
Ze vertelde dat zij nu voor de tweede maal deelnam aan een 3-D, de eerste was onder goede omstandigheden geschoten en toen ze vanmorgen van huis vertrokken was het droog weer!
Dit paar ging om half twaalf naar huis.
Later in het clubhuis zag ik nog een jonge dame die treurignaar de restanten van haar mobieltje keek, deze had de geest gegeven, hij was namelijk “verdronken”!

Maar de “diehards” gingen door, ondanks alle ongemakken,
dit is zeker een compliment waard!
Ook hoorde ik een schutter vertellen dat hij medelijden had met de organisatie van deze 3-D, het is veel werk en dan dit weer treffen,,,,,
Deze dame vond het heel erg voor de organiserende vereniging.

De cateringwagen had het dit jaar veel minder druk dan het vorige jaar, deze werd “bemand” door Renée, Anneke en Arjan.
De broodjes met kaas, warme worst en niet vergeten de overheerlijke warme erwtensoep, lieten zich goed smaken.
Je diende wel snel te eten omdat anders je soepkom overstroomde! (Hoe zou dat nu kunnen?)
Ondertussen kwam de regen (nog steeds) met bakken uit de hemel! 

Om half drie kwamen de eerste schutters in het clubgebouw terug,
vele waren door -en doornat en dat ondanks de hoeden, petten, paraplu’s en regenpakken!
In het clubhuis was het lekker warm en onder het genot van een lekker warm kopje koffie of thee, de lekkere broodjes warme worst en de heerlijke warme soep, kon men even bijkomen.
En wie stonden er weer achter de bar? Het is bijna een traditie!
Ja juist, Ingrid, Karin en Hans Delorme, en zij zorgden er weer voor dat
iedereen vlot geholpen werd, wederom onze dank hiervoor!

In de schiethal had Hauke Gipp van Asgaard-Archery zijn “kraam” weer opgesteld.
deze was goed bevoorraad met allerlei handboogbenodigdheden.
Hier kon men zijn of haar uitrusting vernieuwen of aanvullen.   

Een ander praktisch probleem was het noteren van de geschoten punten,
het papier werd “zeiknat”!
Misschien een aandachtpunt voor de toekomst? (watervast papier dan maar?)
 En dan Jolanda, die heeft alle binnengekomen scorekaarten moeten verwerken.
Volgens mij heeft Jolanda hier heel veel werk aangehad.

Een compliment voor haar omdat de scorekaarten dus nat, verfrommeld en slecht te lezen waren.
Maar ondanks al deze “hindernissen” kon Jolanda tegen half vijf de einduitslag bekent maken.
In de barre weers-omstandigheden hebben toch 102 schutters het parcours volbracht,
dat is gezien het zeer slechte weer toch een hoog aantal! Proficiat!
Wat erg op prijs gesteld werd is dat niet alleen de winnaars een prijs kregen,
ook alle aspiranten die geschoten hadden werden verrast met een herinnering aan deze zware dag.

Dit jaar zijn er jammergenoeg minder (actie) foto’s.
De reden hiervoor is dat toen Werner (onze hof-fotoleverancier) zijn toestel wilde pakken,
hij tot zijn grote schrik zag dat in de rugzak waar zijn toestel zat een bodem water stond!
 Dit had tot gevolg dat het toestel niet meer werkte. (gelukkig heeft het hier geen blijvende schade aan overgehouden).

Voordat Jolanda de uitslag bekent maakte bedankte ze eerst het “opbouwteam” voor hun inzet.
De basis van dit team is al jaren een vaste club die ook vandaag weer klaar stond voor hun club!
Ze werden door Jolanda verrast met een mooie herinnering.
Dit team bestaat uit; Horst, Dennis, Kees, Pim, Frank,Jan,Bas, Roy, Jos, Joep en Marcel.
Heren een groot compliment voor jullie inzet! Bedankt!

Alle deelnemers bedankt!! en tot volgend jaar,,,, met beter weer garantie (slechter kan niet;-)

De Prijswinnaars (allemaal volhouders!!!!!)